Tebliğler
Emlak Vergisi Kanunu Genel Tebliği (Seri No: 90) ↗
Hazine ve Maliye Bakanlığı ile Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı, 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'nun 29. maddesi uyarınca 2027 yılında emlak vergisine esas alınacak bina metrekare normal inşaat maliyet bedellerini müştereken tespit ederek Tebliğ ekindeki cetvelde ilan ediyor. Bu bedeller, binalarda vergi değerinin hesaplanmasında arsa veya arsa payı değeriyle birlikte doğrudan matrah tespitinde kullanıldığından tüm bina malikleri ile belediye sınırları içindeki taşınmaz sahiplerini etkiliyor.
Uluslararası Andlaşmalar
Fırat Nehri Havzası Rehabilitasyon Projesi (FIRAT) — GEF Hibe No. 2000005557 Finansman Anlaşması (Türkiye Cumhuriyeti ile Uluslararası Tarımsal Kalkınma Fonu Arasında) ↗
Türkiye Cumhuriyeti ile Uluslararası Tarımsal Kalkınma Fonu (IFAD) arasında, GEF Güven Fonundan sağlanan 1.411.187 ABD Doları tutarında hibe finansmanını kapsayan Finansman Anlaşması, Fırat Nehri havzasındaki mikro-havzalarda yoksulluğu azaltmak amacıyla 6 ilde (Şanlıurfa, Malatya, Diyarbakır, Adıyaman, Bingöl, Elazığ) uygulanacak projeyi düzenliyor. Proje; mikro-havza planlaması ve doğal kaynak yönetimi, sürdürülebilir arazi yönetimi ile iklime dirençli altyapı yatırımları ve kurumsal kapasite güçlendirme bileşenlerinden oluşuyor; Proje Lider Kuruluşu olarak Tarım ve Orman Bakanlığı bünyesindeki Orman Genel Müdürlüğü (OGM) görevlendiriliyor. Anlaşma; çekime ilişkin ön koşullar (PUK onayı, kilit personel istihdamı, Hibe Özel Hesabının açılması, muhasebe yazılımının yapılandırılması), satın alma, sosyal/çevresel güvenceler (SECAP), raporlama ve denetim yükümlülükleri ile uyuşmazlık çözümüne (Roma, İtalya'da tahkim) ilişkin kapsamlı hükümler içeriyor.
Yargı Kararları
Anayasa Mahkemesi Kararı – Esas Sayısı: 2025/275, Karar Sayısı: 2026/83 (İcra ve İflas Kanunu Madde 82/1 – (12) numaralı bent – "Borçlunun Haline Münasip Evi" haczedilemezliği) ↗
Sakarya 3. İcra Hukuk Mahkemesi, 9/6/1932 tarihli 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 82. maddesinin birinci fıkrasının (12) numaralı bendinin — borçlunun haline münasip evinin haczedilemeyeceğini öngören kuralın — evi bulunmayan borçlular ile evi bulunan borçlular arasında eşitsizlik yarattığı, evi bulunmayan borçlunun parası, işyeri veya arsası haczedildiğinde haline münasip ev alacak miktarın kendisine bırakılmamasının Anayasa'nın 2., 10., 35. ve 40. maddelerine aykırı olduğu gerekçesiyle iptali için başvurmuştur. Anayasa Mahkemesi; kanun koyucunun icra sürecinde borçlunun barınma hakkı ile alacaklının mülkiyet hakkı arasında makul bir denge kurduğunu, mevcut düzenin tarafların çatışan menfaatlerini ölçüsüz biçimde bozmadığını, evi bulunmayan borçlunun geliri üzerindeki hacizde zorunlu geçim giderleri kapsamında kira bedelinin de gözetilmesi gerektiğini ve kuralın Anayasa'nın 5., 20., 35. ve 41. maddelerine aykırı bir yönü bulunmadığını saptamıştır. Sonuç olarak itiraz oybirliğiyle reddedilmiş; yürürlüğün durdurulması talebi de 16/4/2026 tarihinde oybirliğiyle reddedilmiştir.
Anayasa Mahkemesi Kararı – Esas Sayısı: 2025/246, Karar Sayısı: 2026/108, Karar Tarihi: 13/5/2026 ↗
Ankara 73. İş Mahkemesi, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 30. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan "Muhakeme sırasında..." ve "...yalnız o celse için muhakemeye devam olunur, takip eden celseye kadar..." ibarelerinin Anayasa'nın 2., 5., 13., 35., 36., 40. ve 141. maddelerine aykırı olduğunu ileri sürerek iptalleri talebiyle itiraz yoluna başvurmuştur; söz konusu kurallar, yargılama sırasında tespit edilen değerin dava dilekçesindeki değerden fazla olması hâlinde yalnızca o celse için yargılamaya devam edilmesine ve bir sonraki celseye kadar noksan harç tamamlanmadıkça davaya devam edilememesine yol açmaktadır. AYM, kuralların mahkemeye erişim hakkını orantısız biçimde sınırlamadığını; karar ve ilam harcının makul düzeyde belirlendiğini, adli yardım sisteminin mevcut olduğunu, davacıya noksan harcı tamamlaması için makul süre tanındığını ve dosyanın işlemden kaldırılması hâlinde yenileme imkânı bulunduğunu tespit ederek itirazı OYBİRLİĞİYLE REDDETMİŞTİR; kuralların Anayasa'nın 13. ve 36. maddelerine aykırı olmadığı sonucuna ulaşılmış, 2., 35., 40. ve 141. maddeleri yönünden ayrıca inceleme yapılmasına gerek görülmemiştir.
Anayasa Mahkemesi Kararı — Esas Sayısı: 2025/230, Karar Sayısı: 2026/110 (13/5/2026) ↗
Ankara 19. İdare Mahkemesi, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 44. maddesinin (c) fıkrasının birinci paragrafının birinci cümlesinde yer alan "öğrenim süresi altı yıl olan lisans programlarını azami dokuz yıl içinde tamamlamak zorundadırlar" hükmünün Anayasa'nın 2., 13. ve 42. maddelerine aykırı olduğu iddiasıyla iptali için Anayasa Mahkemesi'ne başvurmuştur; itirazın gerekçesi olarak azami sürenin öğrencilerin öznel/nesnel koşullarını dikkate almadığı, ilişik kesme şeklindeki yaptırımın ölçüsüz olduğu ileri sürülmüştür. AYM, söz konusu düzenlemenin kanunilik şartını taşıdığını, kamu kaynağının etkin kullanımı ve eğitim kalitesinin korunması şeklindeki meşru amaca elverişli ve gerekli olduğunu, normal altı yıllık öğrenim süresine üç yıl eklenmesi ile kanunda öngörülen ek sınav ve koruyucu mekanizmaların kişilere aşırı külfet yüklemediğini saptamıştır. Sonuç olarak itiraz oybirliğiyle reddedilmiş; düzenlemenin Anayasa'nın 13. ve 42. maddelerine aykırı olmadığına hükmedilmiş, Anayasa'nın 2. maddesi yönünden ayrıca inceleme yapılmasına gerek görülmemiştir.
Anayasa Mahkemesi İkinci Bölüm Kararı — İsmail Küçük Başvurusu (Başvuru No: 2020/24873, Karar Tarihi: 18/2/2026) ↗
Başvurucu İsmail Küçük, Muğla'nın Yatağan ilçesinde bulunan 2130 parsel sayılı taşınmazının sınırlarında kadastro düzeltme işlemi yapılması sonucunda taşınmazının bir bölümünün komşu parsellere eklenmesi nedeniyle mülkiyet hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüştür. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ardından Asliye Hukuk Mahkemesi sürecinde alınan bilirkişi raporları, düzeltme işleminin doğruluğunu tespit etmiş; Sulh Hukuk Mahkemesi davayı reddetmiş ve bu karar Yargıtay 16. Hukuk Dairesince 11/6/2020 tarihinde onanmıştır. AYM, bilirkişi raporlarının birlikte değerlendirilmesi sonucunda yapılan düzeltme işlemiyle başvurucunun taşınmazından komşu parsellere eklenen miktarın bilirkişi raporlarında tespit edilen zorunlu miktardan daha az olduğunu, dolayısıyla başvurucu açısından bir zarar doğmadığını saptayarak mülkiyet hakkının ihlali iddiasını açıkça dayanaktan yoksun bulmuş ve başvuruyu oybirliğiyle kabul edilemez olduğuna karar vermiştir.
Anayasa Mahkemesi İkinci Bölüm Kararı – Coşkun Arıcan ve Diğerleri Başvurusu (Başvuru No: 2022/52228, Karar Tarihi: 18/2/2026) ↗
Başvurucu, özel bir şirkette temizlik işçisi olarak çalışırken iş akdi feshedilmiş; işe iade talebiyle açtığı davada gerçek işverenin ünvanını yanlış gösterdiği gerekçesiyle dava açılmadan önce yalnızca yanlış şirketle ara buluculuk yapıldığı, asıl işveren olan şirketle ara buluculuk şartının yerine getirilmediği kabul edilerek dava, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi tarafından dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddedilmiştir. AYM, mahkemenin taraf değişikliği sonrasında gerçek işveren dahil edilerek yargılamayı sonuçlandırmasına rağmen Daire'nin zorunlu ara buluculuğun 6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi aracılığıyla dahi aşılamayacağını kabul eden yorumunun aşırı katı ve şekilci olduğunu, başvurucuya orantısız külfet yüklediğini tespit ederek Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınan mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine hükmetmiş; yeniden yargılama yapılmasına, 40.487,60 TL yargılama giderinin başvuruculara ödenmesine, manevi tazminat talebinin ise reddine karar vermiştir.
Sevra Gül Ersayın Başvurusu — Anayasa Mahkemesi İkinci Bölüm Kararı (Başvuru No: 2022/63967, Karar Tarihi: 18/2/2026) ↗
Başvurucu Sevra Gül Ersayın, eski eşinin şirket adresinde gerçekleştirilen haciz sırasında haczedilen ziynet eşyalarının kendisine ait olduğunu ileri sürerek açtığı istihkak davasının süre aşımı gerekçesiyle reddedilmesi nedeniyle mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğini iddia etmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi, haciz sırasında borçlu eşin hazır bulunduğunu ve başvurucunun borçlu eşiyle birlikte oturduğu varsayımına dayanarak 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 96. maddesi uyarınca davanın süreden reddine kesin olarak karar vermiş; ancak hacizin ortak konut dışında (kayınbabanın şirket adresi) gerçekleştiği ve başvurucunun hacizden haberdar olduğuna dair somut bir tespit yapılmadığı hâlde katı bir yorum uygulanmıştır. AYM, söz konusu karinenin koşullarının oluşup oluşmadığı tartışılmadan davanın esası incelenmeksizin reddedilmesinin Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınan mahkemeye erişim hakkını ihlal ettiğine oybirliğiyle hükmetmiş; yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın ilgili mahkemeye gönderilmesine, tazminat talebinin ise reddine karar vermiş ve başvurucuya 40.664,10 TL yargılama gideri ödenmesine hükmetmiştir.
Sitede kapsam dışı tutulan, yalnızca tarafını ilgilendiren tekil işlemler (acele kamulaştırma, şirket tarife/lisans onayları, tekil özelleştirme ve imar planları, üniversite yönetmelikleri, atama kararları, ilan bölümü vb.). Tam metin için Resmî Gazete'ye yönlendirir.